Als je je kaarten goed speelt

Ze hield zichzelf voor dat het snel zou gaan. Naar binnen, naar buiten, naar huis. Haal wat zij nodig had in de winkel, ga naar huis, maak het eten klaar en maak jezelf klaar voor je afspraakje met Kirsten. Dat was tenminste het plan.

Maar terwijl Mara Brooks door de winkelstraat slenterde, haar handen in haar zakken en elke stap doelgericht, viel haar oog op de etalage en verloor ze haar vaart.

Een enorme promotieposter hing binnen.

Maak kennis met,

het assortiment van Wet for Her,

nu in de winkel.

10% korting op alles dit weekend.

Mara bleef staan en gaf de poster haar volledige aandacht, want Come Again was niet bepaald onbekend terrein. Ze was een bekend gezicht. Op voornaam met het personeel.

Het was waar ze altijd naartoe ging als ze haar eigen ervaring wat meer pit wilde geven, of nog beter, dingen wilde verkennen met iemand anders.

Er was een tijd geweest dat haar jongere zelf zou hebben gebloosd en haastig voorbij een winkel als deze zou zijn gelopen. Maar niet nu. Ze was nu op niveau 33 van het leven, en niets zou haar ervan weerhouden om van elk moment ervan te genieten.

Ze trok haar hand los, keek op haar horloge en probeerde zichzelf eraan te herinneren dat ze geen tijd had om op het laatste moment nog even te gaan winkelen, of toch wel?

Het koken van het diner voor Kirsten, haar laatste en hopelijk laatste poging om te vinden: De Ene, was niet al te belastend. Ze had het recept gekozen vanwege de eenvoud en het gemak. Helaas was ze een belangrijk ingrediënt vergeten, en dat was waarom ze zich haastte door de hoofdstraat.

Het was haar vierde afspraakje met Kirsten en dit was de eerste keer dat ze haar had uitgenodigd om te komen eten, en ze kon niet ontkennen dat ze ook hoopte dat het diner zou uitlopen op een logeerpartij.

Kirsten was leuk. Haar vrouwelijke energie was precies waar Mara naar zocht in een vrouw. Mooi. Elegant. De manier waarop ze bewoog als ze danste, was het eerste wat Mara's aandacht had getrokken. Ze had een voorkeur voor kanten jurken die nauw om haar figuur sloten. Terwijl de kant de ronding van haar zachte borsten accentueerde, kon Mara zich alleen maar de bijpassende slipjes voorstellen waarvan ze zeker wist dat ze onder elk van die jurken zaten die Kirsten zo graag droeg.

En wat als Kirsten echt van speeltjes houdt? Een nieuwe, speciaal voor haar gekocht, dat was romantisch, toch?

Mara duwde de deur open en stapte naar binnen. Ze hield van alles aan deze winkel: het vriendelijke personeel, de gratis koffie terwijl je snuffelde, en een enorme selectie aan dingen die elke avond leuk zouden maken.

Het was druk als altijd. Vrouwen in elke gangpad. Alle soorten vrouwen. Groepen jongere vrouwen, allemaal lachend en grappend over de grootte van de dingen. De vrouwen van middelbare leeftijd die op zoek waren naar dat ene ding dat het werk voor hen zou doen als hun partner dat niet wilde of kon. De vrouwen die gewoon voor een sociale bijeenkomst kwamen. Gratis koffie veranderde alles, dacht Mara.

Ze glimlachte bij het zien ervan. Eerlijk gezegd, wie houdt er niet van vrouwen? Of koffie?

"Kan ik je ergens mee helpen vandaag?" Brigid ontmoette haar met een stralende glimlach.

"Hé, Brigid," antwoordde Mara terwijl ze met haar vingers door een veren boa ging die over een etalagepop van een vrouwelijk torso met rondingen hing. Ze herinnerde zich direct Kirsten en wat ze hoopte te vinden zodra ze haar eindelijk uit haar kleren had gekregen. "Ik zag de poster. Nieuwe spullen?"

"Volg me." Brigid knipoogde. "Dit ga je geweldig vinden."

"Daar twijfel ik niet aan, maar ik heb weinig tijd. "Ik heb later een date."

"Oh, vertel maar."

"Ze is schitterend, natuurlijk." Mara grijnsde terwijl ze Brigid door de winkel volgde naar de plek waar de nieuwe Wet for Her-collectie perfect was opgesteld voor maximale impact. Er stond een enorme regenboogballonnenboog bij de ingang van het gangpad. Een viering van alles wat homo en fantastisch is.

"Dit is…"

"Alles voor vrouwen die van vrouwen houden." Brigid grijnsde. "Carrie heeft de hele nacht die ballonnen opgeblazen."

"Toegewijde vrouw. Dat had ik misschien wel leuk gevonden om naar te kijken."

Brigid lachte. "Ze is nu niet meer beschikbaar."

"Houd je mond. Is Carrie de 'vanger' gevangen?" Mara's ogen werden groot. "Wauw, dat is—"

"Ik weet het, bijna een wonder. Hoe dan ook, genoeg over mijn raadselachtige manager, meer over deze date. Naam?"

"Kirsten." Mara zuchtte en kreeg onmiddellijk een dromerige uitdrukking op haar gezicht. "Ik denk dat zij het zou kunnen zijn… en daarom moet vanavond—"

Brigid lachte. "We staan voor je klaar."

Ze stopte voor een andere mannequin. Deze keer had de torso een onderlichaam dat halverwege de dij was afgesneden.

“Mag ik je voorstellen aan de RideHer Boxer?” Brigid streek bijna eerbiedig over het materiaal. “Eerlijk? Een doorbraak. Superzacht voor de huid, strategisch geplaatste O-ring zodat wat je ook bevestigt precies blijft zitten waar je het wilt—hoe enthousiast het er ook aan toe gaat met…Kirsten.”

"Mooi. Precies zoals de boxershorts die ik ook draag." Mara pakte het verpakte artikel op en bekeek de doos. "En passen ze op elk speeltje? Want ik heb al een behoorlijke collectie."

"Ik heb de meeste aan je verkocht, dus ja, daar ben ik me van bewust." Brigid grijnsde. "En ja, het is zo'n beetje compatibel met alles in je collectie. Bovendien zijn er kleine vakjes ingebouwd voor een vibrator, dus je bent ook voorzien."

Mara knikte, toen merkte ze iets anders op een van de planken verderop. "Wat is dat?"

Brigids ogen lichtten op. "Dat," zei ze, haar stem zakte alsof ze een geheim deelde, "is de Comze. Tien snelheden, afstandsbediening – zodat degene die de leiding heeft over de avond kan spelen zonder het plezier te onderbreken – maar eerlijk gezegd is de echte magie de basis. Dat slijpplaatje? Betekent dat je niet alleen geeft. Jij doet ook volop mee. Dat vind je nergens anders – het is volledig uniek voor Wet for Her. Geloof me, je Kirsten zal er dol op zijn."

Ze gaf Mara de proefversie om het eens te proberen.

“Wauw, dat is…” De textuur was glad en zacht, bijna als huid.

"Nietwaar?" Brigid grijnsde. “We vinden het geweldig! Het is al een populair artikel. Oh, als je liever de niet-trillende versie wilt, is er de Fusion.” Ze pakte nog een artikel en hield het voor zich.

Mara wierp er een blik op; het had een vergelijkbare vorm en grootte. "Nee, ik hou meer van het type vibrator."

De telefoon van Mara trilde. Ze trok het uit haar zak en keek op het scherm, en kon haar glimlach niet verbergen toen ze de naam las.

Kirsten: Hé, ik kijk uit naar straks. Ik zat erover na te denken, en ik wil niet aanmatigend zijn, maar moet ik een tas meenemen voor een overnachting?

Terwijl Mara naar Brigid opkeek, zei ze: "Ik neem ze allebei." Voordat ze haastig begon te typen.

Mara: Helemaal niet aanmatigend, in feite... heel welkom.

"Fantastisch. Laten we je helemaal klaar maken voor een fantastische nacht."

***

Het appartement was warm, de late zomerzon had het de hele dag opgewarmd via de ramen op het zuiden. Op een echt heldere dag wist ze zeker dat ze vanaf haar balkon de zee kon zien.

Het rook fris na de grondige schoonmaakbeurt die Mara die ochtend had gegeven, waarbij ze elk oppervlak afstofte, de badkamer en keuken afnam en daarna de vloeren veegde en stofzuigde. Ze had zelfs haar waxmelter aangezet en de geur van kersenbloesem en braam door het kleine appartement laten zweven.

Bij thuiskomst legde ze de citroenen snel op de snijplank, de tiramisù in de koelkast, dacht toen aan de wijn en zette die naast de tiramisù. Toen dat geregeld was, ging ze naar de slaapkamer. Het dekbed recht trekken, ook al was dat niet nodig. Zet de douche aan zodat het water kan opwarmen. Haar kleren lagen klaar.

Ze maakte de inhoud van de tas leeg op het bed en pakte de eerste doos op. De verpakking was geweldig, een feloranje hoes rond een stevige doos.

Ik scheurde het plastic eraf, haalde de dildo uit de beschermende verpakking en bewonderde de manier waarop het gepresenteerd was. Er was niets fijner dan me te realiseren hoeveel moeite iemand heeft gedaan om ervoor te zorgen dat alles aan een product perfect was.

Ze sloot haar hand eromheen en voelde het bevredigende gewicht. Haar duim boog over de basis en bezorgde haar een kleine tinteling toen ze zich de kracht ervan voorstelde.

Het geluid van de douche haalde haar echter weg uit die gedachten en terug naar de realiteit dat ze in beweging moest komen.

Ze legde het op het bed en opende de andere verpakking met de shorts.

De stoom kwam uit de badkamer, maar de klok bij het bed vertelde haar dat ze net genoeg tijd had om het te passen.

Dus kleedde ze zich uit, haar kleren raakten de vuile wasmand alsof ze Michael Jordan was. Daarna deed ze de broek open, zorgde ervoor dat de broek op de juiste manier zat voordat ze hem aantrok, en draaide zich om naar de spiegel.

De korte broek paste perfect. Strak maar niet beperkend. Het kleine regenbooghartje is een leuk detail. En Brigid had gelijk: het katoen op haar huid was zacht. Ze liet haar vingers over het materiaal gaan en stelde zich voor dat Kirsten haar heupen vastpakte, of haar kont, het maakte haar niet uit.

Ze pakte de Comze weer op, bevestigde hem en wiebelde vervolgens een beetje met haar heupen. Ze lachte toen het speeltje alle kanten op zwiepte, zoals al die speeltjes deden. Ze vond humor en seks altijd goed samengaan.

Toen herinnerde ze zich weer waarom ze het had gekocht en pakte het stevig vast. Ze bewoog haar heupen er langzaam één keer en daarna nog een keer tegenaan.

De druk was precies goed en ze slaakte een lachje dat veranderde in een trillende uitademing. Oh. Juist. Dat werkt.

Toen kreeg ze nog een gedachte. Wat als Kirsten niet van speeltjes hield?

***

Het was bijna zeven uur. Ze had gedoucht en zich aangekleed, de nieuwe short voelde nog steeds comfortabel aan tegen haar huid, voor het geval dat, en de Comze lag op het nachtkastje op te laden.

Ze bekeek zichzelf nog een keer in de spiegel en trok de kraag van haar shirt recht. Ze zag er piekfijn uit, zoals haar moeder dat zou noemen. Haar perfect, slechts een vleugje eau de cologne. Ze was klaar voor alles wat de avond op haar af zou sturen, en ze hoopte dat dat Kirsten zou zijn.

Hoe meer ze aan Kirsten dacht, hoe opgewondener ze werd. Het waren niet alleen haar smokey eyes en pruilende lippen, of de manier waarop ze Mara met één blik bijna deed hijgen van verlangen naar meer. Er zat iets onder dat uiterlijke masker. Een kwetsbaarheid die ze niet bang was te tonen, en daarnaast het zelfvertrouwen om haar emoties en gedachten te verwerken op een manier waar de meeste volwassenen die Mara ontmoette moeite mee hadden. En als ze echt eerlijk was, vond ze het heerlijk dat Kirsten haar een beetje nerveus maakte, niet bang was haar voor het blok te zetten en haar nieuwsgierig maakte, zodat ze dingen over haar wilde weten waar niemand anders om gaf.

Ze keek nog eens op haar horloge. Ze ging naar de keuken en haalde het deksel van de pan met kokend water. Ze gooide de perfect afgemeten hoeveelheid pasta erin, voegde een beetje zout toe en liet het zachtjes sudderen.

De citroenen werden geraspt en uitgeperst, de Parmezaanse kaas geraspt en de peterselie fijngehakt. Alles was klaar.

Dat kwam goed uit, want een minuut later ging de deurbel. Mara wreef haar handen over elkaar en haalde diep adem.

Haar hand sloot zich rond de klink. Ze pauzeerde. Ik heb gewoon even een momentje nodig. Vanavond, dacht ze. Dat is alles waar we op gefocust zijn, alleen vanavond. Toen opende ze de deur en vergat ze hoe ze moest ademen.

Kirsten stond daar als een godin, glimlachend alsof ze iets wist dat Mara nog niet had uitgedacht. De weekendtas lag op de vloer naast haar voeten.

Mara wist dat, omdat dat was waar haar ogen waren geland. Op de hielen, de blote enkels en kuiten. Haar blik ging langzaam omhoog, over knieën en dijen, half bedekt door een korte, strakke jurk. De jurk was wit, haar huid gebruind.

Mara's ogen reisden hoger. Die volle boezem die haar op de dansvloer had betoverd, stevig op zijn plek gehouden door de jurk en wat ze eronder droeg. En toen richtten haar ogen zich weer op het gezicht van Kirsten. Volledige make-up, lange, donkere krullen die rond haar schouders vallen.

"Hebben we een momentje nodig?" vroeg Kirsten, met een glimlach die net tegen het zelfvoldane aan schuurde.

"Je ziet er… prachtig uit," slaagde Mara eruit te brengen.

Kirstens glimlach werd breder. "Mag ik binnenkomen?"

Mara herstelde zich. "Ja, natuurlijk. Sorry…laat me dat pakken." Ze reikte naar de tas toen Kirsten haar passeerde.

"Het ruikt hier lekker," zei Kirsten terwijl ze het kleine appartement binnenliep. Haar ogen gingen nieuwsgierig de kamer rond.

"Ik denk dat jij dat bent," zei Mara, en ze sloot de deur. "Kunnen we dat nog een keer doen? Je verdient een betere ingang dan ik die zich gedraagt als een tienerjongen die nog nooit een hete vrouw heeft gezien."

Ze liet de tas vallen, pakte de pols van Kirsten en trok haar dichtbij. Haar andere hand gleed naar de taille van Kirsten, haar vingers grepen de strakke stof vast.

"Hoi," kreeg ze eruit, waarna haar lippen zich stevig tegen Kirstens mond drukten.

Kirsten maakte een zacht geluid en kuste haar terug, zelfverzekerd en gretig. Haar lippen openden zich en boden een uitnodiging die Mara nooit zou afwijzen. Ze kreunde toen de warmte van de kus dieper werd en ze zich tegen de koude gepleisterde muur achter haar voelde drukken.

"Probeer je het diner over te slaan?" Kirsten vroeg wanneer de kus verbrak, en Mara's mond bewoog naar beneden naar haar nek. Een zachte zucht ontsnapte toen Mara haar sleutelbeen kuste.

"Nee, ik gewoon…" Mara liet haar tong omhoog likken. "Het is drie dagen geleden sinds ik je heb gezien." Ze bleef dichtbij en staarde Kirsten in de ogen. "Je ziet er prachtig uit."

"Dank je voor je waardering."

Hun vingers verstrengelden zich. "Kom op, ik laat je het paleis zien." Mara liep nog twee stappen verder de gang in, met aan weerszijden twee deuren die bijna tegenover elkaar lagen. "Badkamer, keuken," zei ze. Daarna draaide ze zich om en knikte naar elke deur terwijl ze liep. "Woonkamer, slaapkamer."

Kirsten giechelde, reikte naar de deurklink van de slaapkamer en deed de deur open. "Dus hier gebeurt al het spannende, hè?"

"Als je je kaarten goed speelt." Mara knipoogde en liet Kirsten's tas erin vallen.

Kirstens blik ging naar het nachtkastje, de Comze die nog steeds aan het opladen was. "Voor mij?"

"Als dat iets is wat je misschien leuk vindt."

Kirsten beet op haar onderlip. "Aan jou gehecht?"

Mara knikte.

"Als je je kaarten goed speelt," herhaalde Kirsten, knipogend terwijl ze naar de woonkamer liep.

***

Mara keek toe hoe Kirsten haar vork in de pasta stak, er een paar keer mee draaide en hem toen naar haar mond bracht.

"Mm, dat is…" Kirsten genoot ervan en liet haar smaakpapillen er ten volle van genieten. Toen ze slikte, gingen haar ogen open en landden ze op Mara. "Ben je zo goed in alles wat je doet?

"Alleen als ik geïnspireerd ben." Mara grijnsde en draaide haar eigen pasta om haar vork. "En ik voel me nogal vaak geïnspireerd sinds ik jou heb ontmoet."

"Ik heb het gevoel dat ik je al eeuwig ken," gaf Kirsten toe. "Ik weet niet wat het is, ik… Je zorgt ervoor dat ik me gezien, gehoord en gewild voel."

"Doet iedereen dat niet?"

Kirsten schudde haar hoofd. "Nee. Niet echt."

Mara reikte naar haar hand. "Het spijt me dat dat het geval is. Ik begrijp niet hoe iemand in jouw buurt kan zijn en niet alles aan je kan zien."

Kirsten bloosde. "Jij gaat vanavond echt wel klaarkomen."

"Nou, als dat het geval is." Mara leunde dichterbij. "En ik hoop echt dat dat zo is. Laten we het gesprek hebben."

"Ga door."

"Oké, dus, ik denk dat het duidelijk is dat we ons tot elkaar aangetrokken voelen. Ik bedoel, kijk naar jezelf." Ze gebaarde naar Kirsten. "En de manier waarop je reageert als ik je kus, vertelt me dat we een goede chemie hebben."

"Je maakt me nat als je me kust, een soort chemie?"

Mara lachte en knikte. "Uh huh." Toen vroeg ze: "Wil ik dat?"

"Helemaal doorweekt," fluisterde Kirsten.

"Goed om te weten, en uh… insgelijks." Mara draaide nog een vork vol. "Ik dacht alleen…het zou best cool zijn om te weten wat je wel en niet lekker vindt in bed, weet je. Ben je een bottom? Een switch?"

"Wat doet je denken dat ik niet de top ben?"

Mara grijnsde naar haar. “Hoe je ogen oplichtten toen je de Comze in mijn slaapkamer zag.”

"Oké, die geef ik je. Ja, ik ben graag bottom, maar ik kan ook afwisselen als jij dat leuk vindt, maar ik ben niet onderdanig."

"Ik heb geen moment gedacht dat je dat was."

Kirsten lachte. “Heb je er niet eens een beetje op gehoopt?”

"Nee. Ik hou van een vrouw die weet wat ze wil en er niet voor terugdeinst om het me te zeggen."

"En als ik je nu zou vertellen dat ik boven op je op de bank wil klimmen terwijl je me kust en met je vingers vingert?"

Mara legde haar vork neer en schoof haar bord weg. Ze stond op en stak haar hand uit. "Ik zou zeggen dat ik vol zit, en dat we daar voor jou iets mee moeten doen."

Kirsten pakte de aangeboden hand en liet zich de vijf of zes stappen leiden die nodig waren om van de tafel naar de bank te lopen. Mara liet zich neervallen, zocht een plekje en reikte uit, terwijl ze Kirsten dichterbij trok.

"Moet ik je vragen om mijn broekje uit te doen?" zei Kirsten, terwijl ze naar haar staarde.

Mara pakte de zoom van haar jurk en tilde deze op tot rond Kirsten's middel, genietend van de aanblik van wit kant en de kleine roze strik. Daarna keek ze omhoog, hun ogen sloten zich op elkaar aan en ze trok het dunne materiaal naar beneden.

Kirsten stapte eruit en plaatste zich vervolgens, op haar knieën, aan weerszijden van Mara's schoot. Ze nam Mara’s hand en bracht die tussen haar benen terwijl ze dichterbij kwam en haar mond opeiste.

"Gewoon zo," zei ze met haar mond bij die van Mara. "Raak me aan."

De kus was langzaam en diep. Ze liet het kussen over aan Kirsten en liet haar vingers het denken doen. Ze probeerde hard om het deel van haar hersenen uit te schakelen dat niet kon ophouden met erop te wijzen dat ze haar hand tussen de dijen van Kirsten had.

Langzame, cirkelvormige bewegingen tegen de perfect gezwollen, verhardende clitoris zorgden ervoor dat Kirsten in haar mond kreunde. Haar heupen bewegen zachtjes mee met de beweging, langzaam versnellend naarmate haar behoefte toenam en Mara dat las. Ze liet haar vingers naar beneden glijden tot ze niets meer voelde dan het vocht en de hitte van haar geliefde.

Kirsten kromde haar rug en kreunde diep door het gevoel van Mara's vingers die in haar naar binnen gleden, zozeer dat Mara bijna in haar eigen broek klaarkwam.

"Verdomme, wat is dat lekker…" Kirsten hapte naar adem, het zoenen even onderbrekend omdat ze zich nu concentreerde op de manier waarop ze nu als één geheel verbonden waren. "Ik heb…meer nodig."

Mara trok zich voorzichtig terug en voegde toen een derde vinger toe. "Zo?"

"Hm hm." Kirsten slaagde erin, haar gezicht nu bijna begraven in Mara's nek. Toen Mara haar vingers krulde, riep Kirsten: "Precies daar. Niet stoppen."

En dat deed ze niet.

Want waarom zou ze?

***

Kirsten spande zich aan, beet op Mara's schouder en onderdrukte de kreet van extase die uit haar loskwam.

Haar handpalm streelde Mara's gezicht, en daarna kusten ze elkaar weer, snel en gretig. Mara's vingers haakten onder de zoom en duwden de jurk hoger.

"Ik wil dit uit," zei Mara toen ze uit elkaar gingen, buiten adem en naar adem happend. "En dan de slaapkamer."

Kirsten giechelde, ging rechtop zitten en trok de jurk over haar hoofd. Toen reikte ze naar achteren en maakte haar bh los.

"Daar." Ze gooide de bh bij haar jurk en slipje. "Nu heb je me naakt en ben jij volledig gekleed. Dat voelt erg oneerlijk."

Mara hoorde haar nauwelijks. Kirstens borsten waren vlak voor haar—vol, zwaar, met stijve tepels die hard tegen haar huid drukten. Ze kon nergens anders naar kijken dan naar Kirstens borsten en de harde tepels die schreeuwden om haar mond.

Mara staarde langer dan ze van plan was, maar Kirsten riep haar niet ter verantwoording. Ze liet haar kijken—en genoot er ook van. De manier waarop Mara naar haar keek, was opwindend.

"Je vindt ze leuk, toch?" zei Kirsten uiteindelijk. Het enige wat Mara kon doen was knikken. "Neem me mee naar bed, laat me op je rijden tot zonsopgang, en je kunt ermee doen wat je wilt."

"Laten we gaan," zei Mara, terwijl ze op Kirstens blote kont sloeg.

Kirsten grijnsde, stond op en schopte haar hakken uit. Op haar blote voeten liep ze nu naar de slaapkamer, terwijl ze Mara achterliet om te proberen zich te herinneren hoe ze moet denken.

"Doe er niet te lang over," riep Kirsten, "en trek die kleren uit."

Mara aarzelde niet en trok haar shirt uit en daarna haar sportbeha. Ze was haar broek aan het losmaken en tegelijkertijd probeerde ze te lopen en liet ze hem op de grond vallen in de gang.

Toen ze de slaapkamer binnenliep, bleef ze doodstil staan. Kirsten lag al op het dekbed. Ze had de Comze in haar hand, en het zachte zoemen verraadde dat ze hem had aangezet.

“Stand vijf is mijn favoriet.” Ze grijnsde naar Mara. “En wat is dit?”

“Dat is een maalknop.”

“Dus hoe meer ik beweeg, hoe meer jij voelt?”

Mara lachte. “Hopelijk.”

"Klinkt leuk," zei Kirsten, maar haar aandacht verplaatste zich van het speeltje naar Mara, haar blik gleed van hoofd naar middel en landde op de shorts.

"Ga je die uittrekken?"

"Nee," zei Mara, terwijl ze op het bed klom en omhoog kroop totdat ze op haar knieën voor Kirsten kon zitten. Ze pakte het speeltje van haar af. "Deze hebben een taak te vervullen."

"Oh, en wat is—" Kirsten keek naar beneden en merkte de O-ring op. "Oh, ik begrijp het." Ze trok de tailleband naar voren en volgde de O-ring, en gleed toen met haar vingers er doorheen met een tevreden klein geneurie. Een wrange glimlach verscheen op haar gezicht. "Geniaal."

"En comfortabel ook," zei Mara. "Wil je de eer hebben om me op te zetten?"

"Alleen als je belooft," zei Kirsten, terwijl ze de vibratie instelde op een die ze wel lekker vond, "dat ik je daarna mag proeven."

Mara glimlachte, boog naar haar toe en kuste haar. "Waarom doen we het niet allebei?"

Kirsten duwde de Comze door het gat en zette hem vast. "Ik lig daar ook bovenop."

"Natuurlijk ben je dat." Mara lachte en verschoof de basis totdat die stevig tegen haar clitoris aan zat.

Kirsten reikte ernaar, wikkelde haar hand eromheen en gaf het een langzame, stevige streek. Ze beet op haar onderlip en keek naar Mara's gezicht toen de sensatie toesloeg. "Ik begrijp nu hoe die knop werkt."

Mara liet haar ermee spelen, plagend en trekkend tot ze het bijna niet meer kon verdragen. Ze reikte naar het nachtkastje en opende een lade, haar ogen nog steeds op Kirsten gericht terwijl haar vingers zochten naar het flesje waarvan ze wist dat het erin lag.

"Hier, doe er wat glijmiddel op." Ze draaide de dop eraf en kneep er wat van in Kirstens wachtende hand. Vervolgens positioneerde ze zich tegen de kussens. "Of je zou je mond kunnen gebruiken, dat vind ik niet erg."

Kirsten grijnsde. "Je zou willen," zei ze terwijl ze het glijmiddel tegen de siliconen wreef.

"Hé, wat kan ik zeggen?" Mara hief haar handen op. "Ik ben een erg visueel ingesteld persoon. Daarom vind ik je borsten zo leuk."

"Oh ja. Ik vergat het bijna." Kirsten bewoog naar voren en zat voor de tweede keer die avond op Mara's schoot. Terwijl ze haar eigen borsten in haar handen hield, leunde ze naar voren en duwde haar tepel tegen Mara's lippen. "Is dit wat je wilt?"

Mara keek naar haar op, haar lippen licht geopend. "Ik wil alleen jou. Elk deel van jou."

Haar handen bewogen weg van haar borsten om het gezicht van Mara te kommetje. "Zeg geen dingen die je later niet meent."

“Ik meen het,” zei Mara plechtig. “Ik wil jou. Elk deel dat je me biedt. En ik wil het teruggeven. Ik wil dat jij mij ook zo wilt.” Mara’s handen landden op Kirsten’s taille en spoorden haar aan om dichterbij te komen. “Ik wil in je zijn, niet alleen met dit.” Ze bewoog haar heupen en de Comze zoemde tegen Kirsten’s clitoris.

"Verdomme," fluisterde Kirsten.

"Laat me het je laten zien." Een hand bewoog weg van Kirsten en pakte het speeltje vast, terwijl de hand het begeleidde toen Kirsten overeind kwam en het aanbod aannam.

Gladde siliconen, stevig waar het nodig was. Toen Kirsten verschoof, vond de wrijvingsplaat de clitoris van Mara en bleef daar, terwijl de druk toenam bij elke langzame draai van Kirsten's heupen.

Het was niet alleen penetratie. Het was contact. Wrijving. Het soort dat Maras dijen deed strakker worden en haar maag hard deed intrekken. Handsfree zijn was altijd een bonus die ze genoot, en ze gebruikte het om op te reiken en Kirstens borsten te omvatten, knijpend in ritme met haar stoten, haar het tempo te laten dicteren. Ze kreunde toen de basis haar clit raakte terwijl Kirstens harde tepels tegen haar handpalm wreven.

Kirsten slikte, zakte toen weer naar beneden en nam dit keer meer. "Dat is … perfect," fluisterde ze, haar stem schor geworden.

Ze draaide haar heupen langzaam en doelbewust, terwijl ze de hoek uitprobeerde. De o"ring bleef stevig op zijn plek. De Grinding Base™ bewoog niet. Het bewoog met haar mee, drukte zich tegen haar aan en kwam dan weer los, om bij de volgende beweging weer terug te komen, precies hiervoor ontworpen.

Mara's adem stokte. "Voel je dat?"

Kirstens ogen fladderden dicht. "Ik voel alles."

De basis bleef tegen Mara's clitoris drukken—genoeg zodat ze haar eigen lichaam niet kon vergeten, zelfs niet terwijl ze keek hoe Kirsten uit elkaar viel.

Kirstens mond vond weer Mara's nek, tanden schuurden erlangs, daarna een kus. "Harder," fluisterde ze.

Mara deed zoals haar gevraagd werd, ze bewoog naar haar toe, gestaag en diep. Kirstens adem stokte en brak toen.

"Ik ben er bijna."

"Ga met me mee," zei Mara, zacht en zelfverzekerd.

Kirsten voelde het, haar lichaam spande zich aan en begon toen te trillen, een kreet ontsnapte toen ze hevig klaarkwam, terwijl ze zich aan Mara vastklampte alsof ze niet kon beslissen of ze moest lachen of snikken.

Mara kuste haar wang, haar mond, haar borst en schommelde daarna nog een keer omhoog. De basis drukte naar binnen en plezier stroomde door haar heen, snel en helder. Ze kwam met een huiverige zucht, hield Kirsten dichtbij, haar mond zuigend aan een tepel.

Een moment bleven ze daar liggen, verstrengeld en warm, de wereld versmalde tot adem en huid en het zachte gezoem dat tussen hen vervaagde.

Kirsten streek met haar duim over Mara's mond. "Hallo," fluisterde ze glimlachend.

Mara glimlachte terug. "Hoi."

"Dus… Dat was intens."

"Ja," ademde Kirsten, met wiegende heupen. "Ik denk… dat ik misschien nog niet klaar ben."

Mara begon weer te stoten. "Wil je nog steeds bovenop?"

"Uh huh," zei Kirsten, terwijl ze een sneller tempo inzette. "Ik wil dat je mijn clit wrijft."

Mara's hand gleed tussen hen in zonder het ritme te breken. Ze vond Kirsten al snel—warm, glad, al gezwollen—en Kirsten's hele lichaam schokte toen Mara's vingers haar clit cirkelden.

"Leuk?" vroeg Mara, met zachte stem.

"Ja. Precies. Niet—" Het woord loste op terwijl ze harder naar beneden reed, op zoek naar de hoek die ze wilde.

Mara hield haar aanraking consistent, twee vingers tegen Kirstens heuvel terwijl haar duim kleine, stevige cirkels maakte. De Grinding Base drukte elke keer dat Kirsten haar heupen bewoog stevig tegen Mara's clitoris, en Mara kon niet beslissen wat beter was — kijken hoe Kirsten uit elkaar viel, of haar eigen plezier weer voelen opbouwen.

Kirstens handen gleden over Mara's borst, haar nagels schraapten lichtjes over haar huid en Mara rilde. Kirsten keek toen naar beneden, haar ogen donker en helder tegelijk, en het zien van haar — haar haar in de war, lippen gezwollen van het kussen — raakte Mara recht in haar maag.

"Je bent zo…" Kirsten slikte. "Je bent zo goed."

Mara’s keel werd strak. "Je voelt ongelooflijk aan."

Kirsten ging sneller, haar adem kwam in scherpe teugen. "Ik kom klaar," bracht ze uit. "Ik ben—Mara, ik ben—"

"Kom," gromde Mara, en het woord kwam er ruw uit. Ze verzachtte het niet. Dat hoefde ze ook niet. Niet met Kirsten.

Kirstens lichaam spande zich weer aan en trilde toen. Ze kwam klaar, een gebroken geluid dat uit haar ontsnapte terwijl ze het uitrijdde, haar heupen stotterend terwijl Mara het speeltje stilhield en haar duim precies daar waar Kirsten hem nodig had. Kirsten zakte naar voren, haar voorhoofd tegen dat van Mara, trillend.

Mara kreeg geen seconde om te herstellen. De grinding base schuurde tegen haar clit bij Kirstens volgende kleine beweging. Mara kreunde, haar vingers graaiden in Kirstens heupen terwijl ze één keer, twee keer omhoog stootte, ertegenaan schurend — toen kwam ze weer, trillend, buiten adem, en hield Kirsten vast alsof zij het enige was dat haar aan de realiteit verankerde.

Kirsten tilde haar hoofd op, knipperend met haar ogen, verdoofd. "Klaar voor het dessert?" fluisterde ze.

Mara lachte en kuste haar langzaam, met gezwollen lippen. "Het enige wat ik hierna ga eten, ben jij."