Zelfs tussen de fragmenten van 's werelds oudste beschavingen hebben archeologen en historici bewijs gevonden van seksspeeltjes ontworpen voor de vrouwelijke anatomie. De geschiedenis van lesbische seksspeeltjes is verweven met de geschiedenis van alle vrouwelijk plezier. Generaties vrouwen en transgenders hebben allerlei manieren gevonden om voor hun seksuele verlangens te zorgen, ver weg van het gezelschap van cis mannen, hoewel niet zonder controverse.
Hoewel bijna elke samenleving seksspeeltjes in enige vorm heeft ontwikkeld, veroordelen velen het gebruik ervan ook. Zelfs in de vooruitstrevende queer gemeenschap kunnen seksspeeltjes verdeeldheid zaaien, zoals toen de lesbische gemeenschap uit het midden van de vorige eeuw in beroering raakte door debatten over dildo's.
Snel vooruit naar vandaag: de seksspeeltjesindustrie is veel beter geworden in het bedienen van queer personen die graag experimenteren. Maar laten we eens nader bekijken hoe we hier gekomen zijn. Laten we teruggaan naar het begin: ongeveer 30.000 jaar geleden, min of meer.
De vroegste dildo's
Veel experts geloven dat de eerste seksspeeltjes dateren uit het laat-paleolithicum. Archeologische opgravingen in Duitsland en andere delen van Eurazië hebben fallusvormige staven van been, ivoor en tanden blootgelegd. Er is wat discussie over de vraag of deze relikwieën daadwerkelijk als dildo’s werden gebruikt, maar er is brede consensus over seksspeeltjes die in Griekenland zijn opgegraven.
Oude Griekse dildo's, bekend als “olisbos”, werden meestal gemaakt van hout of leer. Plato beschreef de baarmoeder van een vrouw als een “zwervende baarmoeder” die door het lichaam bewoog en verwoesting aanrichtte. De Grieken geloofden dat vrouwen ook sperma produceerden dat tijdens de seks vrijkwam en dat dit giftig werd als het niet naar buiten kon. Mannen die op oorlogspad gingen, gaven hun bruid een olisbos om “gezondheidsproblemen” tijdens hun afwezigheid te voorkomen.
De Duizend-en-een-nacht vermeldt al meer dan negenhonderd jaar geleden dat vrouwen verschillende soorten fruit en groenten gebruikten voor seksueel genot. In de middeleeuwen werd een wortel genaamd een “Kantonese lies”, vooral in Azië, als een natuurlijk seksspeeltje gebruikt. In Europa moesten vrouwen echter voorzichtig zijn met hun gebruik van dildo's, aangezien vroege rechtbankverslagen aangeven dat ze werden vervolgd voor het gebruik van “werktuigen” met het doel van “onnnatuurlijke penetratie”.
Tijdens de Renaissance werd het gebruik van dildo's gebruikelijk in de Europese literatuur en kunst. Wetenschappers discussiëren over de vraag of onze moderne term “dildo” is afgeleid van het Italiaanse “diletto”, wat “behagen” betekent, of van het Latijnse woord “dilatare" (wijd openen). De meeste dildo's uit die tijd waren gemaakt van leer of steen, maar de heersende klassen leefden hun fetisjen uit met dildo's van goud, zilver en edelstenen.
Het gebruik van dildo’s bleef in de meeste Europese landen een strafbaar feit en tegen de 18e eeuw kon de straf voor het gebruik van een dildo in een “on-natuurlijke daad” de doodstraf zijn. Marie Antoinette, veracht door Franse anti-royalisten, werd in de late 1700s afgebeeld op een activistische pamflet terwijl ze een andere vrouw bevredigde met een dildo.
De seksuele/elektrische revolutie
Naarmate de technologie vorderde en mensen elektriciteit konden opwekken, ging er een wereld aan seksspeeltjes open. Uiteindelijk was er meer te koop dan een eenvoudige, levenloze nabootsing van een penis. Vibrators bestonden in allerlei vormen en tegen het einde van de 19e eeuw en in de 20e eeuw werden ze in de Verenigde Staten verkocht als huishoudelijk gezondheidsapparaat.
De Fransen lijken als eersten gefascineerd te zijn door het idee van vibratie, en vonden in 1734 de “tremoussoir” uit. Het handapparaat werkte met een opwindsleutel. De eerste stoomgestuurde vibrator ter wereld werd in 1869 door een Amerikaan uitgevonden, en de Britten liepen niet ver achter met de elektromagnetische vibrator van Dr. J Mortimer Granville, gepatenteerd in 1880.
Vibrator als medisch hulpmiddel: het “hysterie”-debat
Al deze vibrators staan geregistreerd als door artsen gebruikt of verkocht als gezondheids- of schoonheidsproducten. Een dominant pop-historisch verhaal beschrijft artsen die vrouwen behandelden met clitorisstimulatie om “hysterie” te verlichten. Deze theorie werd geppopulariseerd door één boek, The Technology of Orgasm van Rachel Maines, en is waarschijnlijk niet accuraat. Maines’ boek werd gepubliceerd in 2001, maar verder onderzoek naar deze theorie heeft gaten erin geschoten.
“Ik ging naar dezelfde archieven als zij en keek naar dezelfde bronnen,” vertelde Dr. Hallie Lieberman, onderzoeker naar de geschiedenis van seksspeeltjes, aan The Verge, “De bronnen die ze aanhaalt zeggen inderdaad dat vibrators werden gebruikt om meer dan 300 ziekten te behandelen, waarvan er één hysterie was, maar ze zeiden nooit dat vibrators op de clitoris moesten worden gebruikt om hysterie te behandelen — of om enig andere ziekte te behandelen, wat dat betreft. … Plus, haar argument hangt af van het feit dat de vibrators voor vrouwen waren en niet penetratief waren. Maar als je naar foto's van de vibrators en informatie uit dat tijdperk kijkt, hadden ze vaginale hulpstukken en zagen ze eruit als dildo's, en werden ze gebruikt bij zowel mannen als vrouwen.”
Lieberman speculeert dat deze mythe zo snel aansloeg omdat "het mensen in staat stelt om in het openbaar over pornografische fantasieën te praten." Ze gelooft ook dat het het schadelijke idee bestendigt dat vrouwen van vorige generaties "zich niet bewust waren van hun eigen seksualiteit."
De Vibrator wordt Volwassen
Vibrators werden misschien niet gebruikt om patiënten tot een orgasme te brengen in een medische setting, maar ze werden op grote schaal verkocht als apparaten voor ontspanning en gezondheid voor thuis. Vermoedelijk haalden vrouwen allerlei capriolen uit met de machines in de privacy van hun eigen huis, maar dat werd niet expliciet in de advertenties gezegd.
De reclame stopte echter rond de jaren 1920, omdat het steeds moeilijker werd om te camoufleren wat vrouwen werkelijk met hun “verkwikkende en verfrissende” vriendjes deden.
De rabbit vibrator, die voor het eerst verscheen in de jaren 90, was een game-changer. Het bood zowel clitorale als vaginale stimulatie, trillend en roterend in de bedden van miljoenen gelukkige vrouwen, cis en queer. Om de obsceniteitswetten te omzeilen, worden rabbits in Japan verkocht met een konijnengezicht op de voorkant geschilderd.
Lesbiennes verheugen zich op zijdezachte, sensuele siliconen
Naarmate vibrators goedkoper en makkelijker te verkopen werden voor thuisgebruik, leidde de uitvinding van rubber in de jaren vijftig tot een explosie van de lesbische seksspeeltjes waar we nu van genieten. Siliconen betekende dat dildo's in verschillende kleuren konden worden gemaakt en niet langer beperkt waren tot de traditionele fallusvorm. Toch was hun gebruik controversieel in de lesbische gemeenschap vóór en tijdens het hoogtepunt van het feminisme van de tweede golf.
De dildo-debatten waren existentieel voor lesbiennes, legde Lieberman uit, en draaiden om “het idee dat een goede lesbienne geen dildo mocht gebruiken omdat het een symbool van het patriarchaat was.”
Liberman zei dat dit idee in de jaren tachtig begon te veranderen, toen het ontwerp van seksspeeltjes werd verbreed. Vandaag de dag zei ze "gebruiken meer lesbische vrouwen seksspeeltjes dan heterovrouwen."
De Volgende Generatie Lesbische Seksspeeltjes
Tegenwoordig behoren sommige van de beste seksspeeltjes op de markt tot de speeltjes die door en voor lesbiennes zijn gemaakt, en er is alle reden om aan te nemen dat die trend zich zal voortzetten. Moderne dildo's zijn verkrijgbaar in elke maat, kleur en elk materiaal dat je je maar kunt voorstellen. We hebben lesbiennes te danken voor strap-on dildo's, dubbele dildo's, scharen-vibrators en meer.
Wet for Her is de grootste LBGTQ-eigen en beheerde webwinkel. Onze speeltjes zijn speciaal ontworpen om het seksuele plezier van de gemeenschap te vergroten.
