Voorlopig accepteren van mijn biseksualiteit
Door: Sam (zij/hen) | SHRIMPTEETH
Katy Perry's "I kissed a girl" knalde uit alle radiostations toen ik voor het eerst overwoog dat ik misschien queer was
Destijds had ik ook een vriend en een paar scharrels. Ik hield er niet van om met een van hen naar bed te gaan, maar was dronken van de kracht om begeerd te worden. Ik uitte megalomane, eigenzinnige tienerovertuigingen, zoals 'monogamie is onnatuurlijk' en 'vrouwen zijn objectief gezien heter dan mannen', zonder te beseffen dat er polyamoreuze of queer mensen bestonden. Ik geloofde dat ik gewoon alternatief was en het beter wist dan alle anderen, zoals zestienjarigen vaak doen.
Mijn ouders waren passief homofoob op een beleefde Gen-X liberale manier uit de middenklasse
In de opvatting van mijn ouders over queer-zijn bestonden er twee soorten vrouwen: butches die 'echte' lesbiennes waren en femmes die alleen maar deden alsof. Mijn moeder maakte vaak opmerkingen over hoe lesbiennes aasden op heterovrouwen die 'slechte ervaringen' hadden gehad met mannen. Biseksualiteit was op dat moment een woord dat ik nog nooit had horen uitspreken, dus ik nam stilzwijgend aan dat ik in de categorie 'verwarde prooi' viel. En zo zag ik mezelf in het geheim: een ontevreden heterovrouw die wachtte tot een hete butch mij zou komen corrumperen.
Er was een incident
Waarbij een jeugdvriend met wie ik in de middelbare school opnieuw contact had gemaakt mijn seksuele verwarring aanwakkerde en mijn ervaring in schaamte verankerde. Op een avond, terwijl onze ouders beneden over het avondeten kletsten, hoorde ik mijn vriendin klagen over de seksuele onbekwaamheid van haar vriend. Zonder veel na te denken probeerde ik haar te kussen en de schok en afkeer op haar gezicht hebben mij nooit meer verlaten. We hebben nooit over dat moment gesproken, maar op school de volgende week waren de dingen veranderd en zij maakte duidelijk dat ik niet langer deel uitmaakte van onze vriendengroep. Ik was doodsbang, boos en reageerde dat af door haar vriend te proberen te verleiden. De rest van mijn middelbare schoolervaring werd grotendeels geplaagd door sociale isolatie en slut-shaming.
Ik kon niet wachten om verdomme uit Ithaca te vertrekken en koos ervoor om naar de universiteit in Montreal te gaan
Daar ontmoette ik een meisje – zij was alles wat ik wilde en nooit zou toegeven. We hadden allebei vriendjes in de Verenigde Staten die we zelden zagen, maar die ons verbonden aan onze steeds zwakkere heteroseksuele identiteit. We gingen naar stripclubs, dronken te veel, hielden elkaars hand vast als we naar huis liepen, winkelden voor lingerie, knuffelden als we films keken in bed en sliepen samen. Maar zij was hetero. En ik ook? We hadden het niet over labels, we hadden het niet over de steeds vervagende grenzen, en we hadden het niet over de manier waarop ik erover fantaseerde dat ze mijn vriendin zou zijn. In mijn hoofd klonk het als "I kissed a girl, hope my boyfriend won't mind it."
Die middag bestelde ik een cadeau voor mijn afwezige vriend en maakte ik plannen om met Kerstmis weer samen te komen.
De dag kwam en ik opende het gesprek breed. Haar huisgenoot was een "echte" lesbienne en het voelde als een goede (hoewel laffe) manier om te kijken hoe het water was. Zoals voorspelbaar werd het gesprek zuur toen ik een hypothetische "wat als ik homo was?" inbracht waarop ik een simpel "ben je niet" kreeg. Het meisje van mijn dromen voegde eraan toe: "je bent verliefd op je vriend!" Een vluchtig gesprek, waarvan ik later leerde dat het voor hen geen herinneringen had achtergelaten, verpletterde me. Ik voelde opnieuw het gewicht van afwijzing en het verstikkende gevoel van zelfontkenning. Dat ben ik niet. Dat ben ik niet. Dat ben ik niet. Dat ben ik niet. Dat ben ik niet. Dat ben ik niet. Dat ben ik niet. Die middag bestelde ik een cadeau voor mijn afwezige vriend en maakte ik plannen om met Kerstmis weer samen te komen.
"Ik ben biseksueel," zei ik hardop tegen hem, voor de eerste keer.
"Ja, ik weet het. Het is altijd al vrij duidelijk geweest," antwoordde hij.
Wordt vervolgd...
Over de auteur
Sam (zij/hen) is een trotse queer vulvaeigenaar (een clam parent, als je wilt). Ze zijn polyamoreus; ze houdt van veel mensen en staat toe dat elke relatie zich ontwikkelt in onderling ondersteunende structuren. Sam heeft een Master of Arts van New York University in sociale psychologie met een focus op consumentengedrag. Ze zijn een seksuoloog, schrijver, onderzoeker, fervent lezer, ontwerper (met een Bachelor in Fine Arts in verpakkingsontwerp van het Fashion Institute of Technology) en kunstenaar die sociale media-inhoud creëert.
Sam richtte Shrimp Teeth in 2018 op om te praten over hoe we communiceren / benaderen / praten en denken over sexxx. Bekijk hun Patreon http://Patreon.com/shrimpteeth, website www.shrimpteeth.com, of e-mail [email protected] voor vragen en/of samenwerkingsmogelijkheden!
